malakitt

Malakitt er eitt av dei vanlegaste sekundærminerala i forekomstar av kopar, og dannar seg på få år utanpå kopparhaldige bergartar og malmar.

Kjemisk er malakitt eit basisk koparkarbonat med formel Cu₂CO₃(OH)₂. Det krystalliserer monoklint og opptrer oftast i fibrig eller massiv form.

Namnet kjem frå gresk og betyr 'grøn', og den markerte grønfargen og den grøne streken til mineralet er gode kjenneteikn. Mineralet har glasglans, er ikkje særleg hardt (hardleik 3½–4) og er relativt tungt (eigenvekt rundt 4 g/cm³). Det er sprøtt med musleg brot og har eit perfekt kløv til stades, men kløyvde er som oftast er vanskeleg å observere. Mineralet boblar i kontakt med saltsyre.

Malkitt førekjem som lange, tynne, nåleforma prismatiske krystallar, ofte radierande eller samla i buskar, men krystalla er sjeldan godt utvikla. Det opptrer vanlegvis som eit tynt, grønt belegg på eller rundt primære koparsulfid, stundom som massar eller som pseudomorfoser.

Malakitt har enkelte stader noko å seie som koparmalm (Afrika, Australia, USA, Russland).

Mineralet blir òg brukt som smykkestein og til prydgjenstandar som vasar, bordplater, osb. Målarfarga berggrønt er lagd frå malakitt, medan malakittgrønt er eit organisk syntetisk fargestoff med tilsvarande farge.

Malakitt finst i heile verda, der ho opptrer i den øvste, oksiderte delen av koparmalmar saman med azuritt, cupritt og jernoksid, og gjerne saman med kalkstein. I Noreg er malakitt vanleg i små mengder som belegg på brotflater nær andre koparmineral.

• mineraler
• azuritt
• karbonater

• mindat.org: Malachite